Σύμφωνα με τον διακεκριμένο καθηγητή Γεωφυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Κώστα Παπαζάχο, υπάρχουν τρία συγκεκριμένα ρήγματα στον ελληνικό χώρο ικανά να προκαλέσουν σεισμό μεγέθους 7,7 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, παρόμοιο με αυτόν που πρόσφατα σημειώθηκε στη Μιανμάρ.
Ο καθηγητής διευκρίνισε ότι τέτοιες σεισμικές δονήσεις δεν μπορούν να συμβούν σε οποιαδήποτε περιοχή. «Για να προκληθεί σεισμός τέτοιας έντασης, απαιτείται ένα ρήγμα μεγάλης έκτασης, εκατοντάδων χιλιομέτρων, σε μια γεωλογική ζώνη που μπορεί να τον υποστηρίξει», ανέφερε σε συνέντευξή του.
Όταν ρωτήθηκε αν υπάρχουν τέτοιες ζώνες στην Ελλάδα, ανέφερε τα ακόλουθα ρήγματα:
1. Το εξωτερικό ελληνικό τόξο, που εκτείνεται από την Κεφαλονιά, διασχίζει τη νότια Πελοπόννησο και συνεχίζει κατά μήκος των νότιων ακτών της Κρήτης.
2. Η τάφρος του Βορείου Αιγαίου, η οποία συνδέεται με το ρήγμα της Ανατολίας και φτάνει μέχρι την Κωνσταντινούπολη, με μεγάλη σεισμική δραστηριότητα.
3. Μια ζώνη που περνάει από την Αμοργό, αν και εδώ οι επιπτώσεις μπορεί να είναι λιγότερο καταστροφικές λόγω της απόστασης από τις ακτές.
Ο Παπαζάχος τόνισε ότι η Ελλάδα δεν έχει καταγραφεί να βιώνει τόσο ισχυρούς σεισμούς με καταστροφικές συνέπειες όπως στη Μιανμάρ. «Ο σεισμός της Αμοργού το 1956, μεγέθους 7,5 Ρίχτερ, δεν προκάλεσε τόσο μεγάλες ζημιές, κυρίως λόγω της θάλασσας, της απομακρυσμένης θέσης και της έλλειψης ψηλών κτιρίων», εξήγησε.
Επιπλέον, ανέφερε ότι τέτοιοι σεισμοί προκαλούν αργές δονήσεις που επηρεάζουν κυρίως ψηλά κτίρια. «Όταν σημειώθηκε ο ισχυρός σεισμός του 365 μ.Χ., μεγέθους 8,2 Ρίχτερ, δεν υπήρχαν πολυώροφα κτίρια, γι’ αυτό και οι επιπτώσεις ήταν διαφορετικές», πρόσθεσε. Οι επιστημονικές μελέτες υποδεικνύουν ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε σεισμογενή ζώνη, αλλά η έκταση των ζημιών εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως η γεωγραφική θέση και η ανθεκτικότητα των κτιρίων.
