Μια συγκινητική σιωπηλή εκδήλωση μνήμης για τα θύματα της τραγικής πυρκαγιάς που συνέβη στο νυχτερινό κέντρο της Κότσανι στη Βόρεια Μακεδονία, πραγματοποιήθηκε από φοιτητές της γειτονικής χώρας που σπουδάζουν στη Θεσσαλονίκη. Κρατώντας μαύρα μπαλόνια και πλακάτ, παρέμειναν σιωπηλοί για μία ώρα δίπλα στο άγαλμα του Αριστοτέλη. Σε ένα από τα πλακάτ αναγραφόταν: «60 λεπτά για τα 60 θύματα της φωτιάς», αναφερόμενο στους 59 νεκρούς που έχασαν τη ζωή τους μέσα στο κλαμπ, καθώς και στον οδηγό του ασθενοφόρου που πέθανε μετά από αγώνα για τη διάσωση των θυμάτων.
Ένας κατάλογος με τα ονόματα των ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους ήταν επίσης παρών, θυμίζοντας την τραγωδία που έπληξε την πόλη. «Είμαι φοιτήτρια εδώ στη Θεσσαλονίκη, όπως και πολλοί άλλοι. Θέλαμε να εκφράσουμε τη θλίψη και την αλληλεγγύη μας προς τους ανθρώπους της Κότσανι, τα θύματα και τις οικογένειές τους που περνούν μια τόσο δύσκολη στιγμή. Ευχαριστούμε όλους όσους ήρθαν και μας στήριξαν, αλλά και τις ελληνικές Αρχές», δήλωσε η 21χρονη Ντέσποινα από την Οχρίδα.
Η Jasmina Kuzmanouska-Riga, μια γυναίκα από τη Βόρεια Μακεδονία που ζει στη Θεσσαλονίκη, εξέφρασε τη συγκίνησή της: «Οι περισσότεροι από τους γονείς που έχασαν τα παιδιά τους είναι στην ηλικία μου. Χάσαμε τα δικά μας παιδιά. Ευχαριστούμε την Ελλάδα και τις άλλες χώρες που βοήθησαν. Είμαστε γείτονες και πρέπει να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον. Ο Θεός να δώσει δύναμη στους γονείς, γιατί ο πόνος τους είναι αβάστακτος».
Ένας Έλληνας φοιτητής που συμμετείχε στην εκδήλωση ανέφερε: «Αυτή η τραγωδία πρέπει να μας αφυπνίσει. Η διασκέδαση έχει γίνει μια κερδοφόρα επιχείρηση, αλλά δυστυχώς βλέπουμε τις συνέπειές της. Ήρθα γιατί θα μπορούσαν να είναι και εμείς εκεί. Είναι ανθρώπινο να νιώθουμε αυτή τη συμπάθεια».
Ο Σταμάτης, ένας άλλος φοιτητής από τις Σέρρες, πρόσθεσε: «Ο κόσμος πρέπει να κινητοποιηθεί για να αποφευχθούν τέτοιες καταστάσεις. Όταν τα κέρδη προηγούνται των ανθρώπινων ζωών, έχουμε τέτοιες τραγικές συνέπειες».
Την ίδια στιγμή, δεκάδες τραυματίες και εγκαυματίες από την πυρκαγιά συνεχίζουν να πολεμούν για τη ζωή τους, ενώ η κοινότητα προσπαθεί να αντιμετωπίσει την απώλεια και τον πόνο.
Η εκδήλωση αυτή υπενθύμισε τη σημασία της ανθρώπινης ζωής και την ανάγκη για αλλαγές στο σύστημα, ώστε να αποφευχθούν τέτοιες καταστάσεις στο μέλλον.
